Schrijf je hoofdpersoon eens een brief
Soms is het leuk (of: nodig) om het gewoon eens even helemaal anders te doen. Misschien omdat je merkt dat je vastloopt, het even niet meer weet. Of misschien gewoon om je eigen werk eens op een heel andere manier te bezien. Een beetje te spelen.
Soms levert dit je mooiste schrijfwerk op!
Dus zet je twijfel of cynisme even aan de kant, want ik weet dat dit wat zweverig over kan komen, maar doe het gewoon: schrijf je personage een brief.
Dit is een trucje dat verrassend goed werkt.
En ja, het klinkt gek en je voelt misschien aarzeling in het begin. Ben ik nu helemáál gek geworden?
Maar een brief aan je personage, dwingt je om je personage direct aan te spreken. Je kunt niet meer op afstand over hem praten. Je spreekt rechtstreeks tegen hem. Of stelt vragen. En zodra je vragen stelt - Waarom blijf je bij haar? Waarom zoek je niet een andere baan? Wil je kinderen? - zul je zien dat de antwoorden komen. En wie weet verrassen ze je wel.
Een paar vragen die vaak iets losmaken:
“Wat is je grote - maar geheime - angst?”
“Wat is belangrijk voor jou in het leven?”
“Waar heb ik, als schrijver, ongelijk over jou?”
Vooral die laatste vraag kan een ontregelende uitwerking hebben. Je hoofdpersoon blijkt vaker dan je denkt een andere versie van zichzelf te willen dan degene die jij aan het uitwerken bent.
Met het risico dat je nu definitief afhaakt, nog een voorstel: laat je personage een brief terugschrijven. Een paar alinea’s, in haar stem, gericht aan jou.
Als je dit serieus probeert, zul je zien dat je al snel op een diepere laag terecht komt dan je zou verwachten. Dit is waardevol materiaal. En natuurlijk is dit niet echt jouw personage aan het woord, maar je eigen intuïtie, voorbij het rationele. Voorbij het bedachte karakter.
Dit werkt met name goed als je vastzit. Of als je personage iets doet wat jij niet kunt verklaren. Een brief helpt je te begrijpen waarom. En soms blijkt het juist een teken dat je plot de verkeerde kant opgaat. Ook dat is winst.
Een variant die ook werkt: schrijf een brief van je hoofdpersoon aan een ander personage in je verhaal. Niet om te gebruiken in je boek, al blijkt het misschien wel degelijk bruikbaar. Maar schrijf niet met dit doel in het achterhoofd, gewoon als oefening.
Als je doel namelijk is een brief te schrijven voor in je boek, is de kans groot dat je rationele brein ermee aan de haal gaat. Wat je wilt is een intuïtief schrijven, ruw en ongepolijst, maar uit het hart.
Een praktische tip: schrijf met de hand, als het kan. De traagheid van een pen laat je dingen opschrijven die op een toetsenbord verloren gaan. Lukt dat niet, open dan in ieder geval een ander document dan je manuscript en kies een ander lettertype. Ten teken dat dit echt iets anders is dan een pagina in je boek. Dit is onderzoek.
Vind je dit allemaal belachelijk klinken? Doe het dan juist. Probeer het eens, waarom niet? Maar laat je innerlijke cynicus er dan even buiten. Probeer het écht.
En bedenk: niemand hoeft deze brief ooit te zien.
Dit is iets tussen jou en je personage.
Wil je meer weten over het leren kennen van je personage? Je leest het hier >